Detox je leven: Herken een toxische relatie en weet wanneer het tijd is om voor jezelf te kiezen

Heb je weleens iemand in je leven gehad waarvan het zo moeilijk was om lief te hebben? Of misschien beter gezegd, dat het zo makkelijk was om hem of haar lief te hebben, maar helemaal ten koste van jezelf?

Misschien hoort het zo. Misschien moet iedereen een levensles in de liefde krijgen. Al is het alleen om boeken, films, muziek en kunst echt te begrijpen. Of om elkaar te begrijpen. Wie zal het weten.

Zo hebben we allemaal in het verleden iemand in ons leven gehad die je – terugkijkend naar toen – zou beschrijven als die ene onmogelijke liefde. Misschien heeft hij of zij je onrecht aangedaan, pijn gedaan, een machteloos gevoel gegeven of je in iemand laten veranderen die je helemaal niet wil zijn. Misschien ben je gewoon behandeld op een manier die absoluut niet sjiek was en je het gevoel gaf dat de bodem onder je voeten vandaag werd getrokken. Misschien is het allemaal zo simpel niet maar werkte het gewoon niet. Maar er was wel liefde. Dus wat is er mis met houden van? Niets. Maar dat is ook niet de juiste vraag om jezelf te stellen. Liefde is geen theorie, liefde leeft.

Ikzelf ben een half jaar geleden met PTSS (post traumatische stress stoornis) gediagnostiseerd na een relatie met iemand die toxisch voor me was en ik durf er nu pas eerlijk naar mezelf en anderen toe over te zijn. Wanneer je iets traumatisch meemaakt, beland je voor je gevoel in een andere dimensie van je eigen leven. Dat was mijn ervaring althans. Het voelde alsof ik elke dag opstond en opnieuw herleefde waar ik zo hard voor vocht om te vergeten. Maar wanneer je werkelijk in een staat leert te verkeren waar je nooit van had gedacht te kunnen leven, ontdek je op een gegeven moment iets heel puurs en moois; hoe sterk je bent.  Begrijp me niet verkeerd, ik veroordeel mezelf niet meer. Onconditionele loyaliteit en blijven geven is een eigenschap die je met trots mag dragen maar selectief moet uitoefenen heb ik mogen leren. Na het gevoel van onbegrip en schaamte heb ik besloten dat gevoel om te zetten in fascinatie voor de liefde. Ik ben gaan onderzoeken hoe het mogelijk is dat liefde blind maakt.

Je had of hebt waarschijnlijk een relatie met iemand die jou niet evenaart in je gevoel van integriteit. Daardoor begrijpen jullie elkaar niet. In het spel dat liefde heet, hebben jullie totaal andere spelregels. Door de kloof tussen jouw beeld (van, laten we het ‘goed’ en ‘fout’ noemen) en dat van hem of haar ontstaat er dan een disbalans in energie, namelijk: het geven en krijgen in de relatie. En de basis voor een ongezonde relatie is gelegd.

Omdat mensen bovenal op zoek zijn naar gevoel van verbintenis, connectie, zal degene die de incasseerder is van het toxische gedrag proberen de kloof te dichten voor beiden. Ondanks het feit dat je al het gevoel had dat je energie je ontnomen werd, ga je overcompenseren door nog meer energie aan de relatie te geven. Dit komt omdat ons brein zo geprogrammeerd is dat we pijn twee keer heftiger ervaren dan plezier en dus twee keer harder werken en meer kunnen geven om een plezier drempelwaarde te bereiken volgens de Pijn- en Plezierschaal, een bekend principe in de psychologie. En op het moment dat het toxische gedrag dat je ervaart een gewenning wordt kan dit patroon omslaan in aangeleerde hulpeloosheid. Dat betekent dat je went aan de ongezonde relatie en er niet uit zal stappen. Aangeleerde hulpeloosheid is een psychologische reactie die ontwikkelt wanneer je partner telkens onvoorspelbaar warm of koud wordt in jouw bijzijn. Het ene moment ben je zijn of haar alles en het volgende moment, zelfs onder exact dezelfde omstandigheden, word je genegeerd en afgedankt. Je hebt het gevoel dat je geen grip hebt op wat er aan de hand is, ook al zit je er midden in. Gebrek aan compassie en consistentie heeft een gevolg op ons brein waardoor we denken het niet waard te zijn om te vertrouwen op onze eigen intuïtie – ons eigen gevoel van goed versus kwaad of veiligheid versus gevaar – waardoor we helemaal niks meer doen en passief in de situatie blijven terwijl deze verder escaleert.

Stop daarmee en herken een toxische relatie:

  1. je wordt bekritiseert terwijl je goed bedoelt
  2. de kleine liefdevolle dingetjes komen alleen van jou
  3. hij/zij is onvoorspelbaar in zijn goede of slechte humeur
  4. hij/zij is oneerlijk en inconsistent in zijn woorden en daden
  5. hij/zij is manipulatief en gebruikt je om te nemen wanneer het uitkomt
  6. je hebt het idee dat hij/zij geen rekening houdt met jouw gevoel
  7. wanneer hij/zij gemeen is vergoelijkt hij dat en zegt dat jij zwak of dramatisch bent
  8. je hebt het gevoel dat wat je ook doet, het nooit goed genoeg is
  9. je begrijpt niet hoe het zo ver heeft kunnen komen

Het goede nieuws.

Conclusie: zijn of haar toxinen zijn niet jouw probleem.

Het is helaas niet perse zo – heeft het verleden ons geleerd- dat wie goed doet goed ontmoet. Dus ik zeg liever: wie goed doet, verdient goed. Je kunt niet controleren wat er op je af komt, maar wel wat je ermee doet. Wees eerlijk tegen jezelf over de omgeving die je ongelukkig maakt en zie in dat je geen slachtoffer ervan hoeft te blijven. Neem de les (of honderd) die je geleerd hebt mee en laat de rest achter. Stel jezelf de juiste vraag: Is dit de beste persoon voor mij om al mijn liefde aan te geven?

En tot slot, onthoud jezelf van de hoop dat er altijd een respectvol einde van zo’n relatie mogelijk is waarin je elkaar begrijpt. Iemand die niet geeft – of zichzelf niet geeft, het is maar net hoe je het ziet – die geeft ook niet toe. En dan sta je daar met je goede gedrag. Dus durf echt te accepteren dat wanneer iets water en zonlicht en aandacht krijgt, en niet gaat bloeien, het niet leeft. En dat is echt wel okay want er is genoeg in die wijde wereld dat wel met jou wilt bloeien.

Het leven is te mooi voor onzin.

Liefs, Sarah

Leave A Reply

Navigate